بازی ها قرعه کشی شد و باز هم آقای رئیس جلوی همه ایستاد و سینه سپر کرد و گفت:خیلی راحت از پرتغال و مکزیک مساوی میگیریم و آنگولا را هم کیسه گل می کنیم وبه راحتی به دور بعد می رویم.        نه ...نه آقای رئیس!خیانت کردی...به تمام عاشقان ایران خیانت کردی.بهتر از هر کسی میدانستی که فوتبال ما با این مربی و با این تفکرات به هیچ جایی نمی رسد و باید مثل دن کیشوت ها به سرزمین ژرمن ها سفر کنیم و بعد هم برگردیم.یار دوازدهم هم خودش را به ماجرا راه داد...خواننده ها با بودجه بیت المال برای بی لیاقت ترین تیم ایران آهنگ های مسخره ای خواندند.از عصار بگیر و بیا به طرف نگار.شاید فکر می کردند که می توانند آبروی هفتاد میلیون ایرانی را نگه دارند.پای تلویزیون نشستیم و فکر می کردیم باید به خیابان ها بریزیم و جشن بگیریم...نه...اصلا ما هم اشتباه کردیم...همه اشتباه کردیم.منشا تمام این اشتباهات آن جایی بود که دوستداران و دلسوزان این ملت دائم در گوش آقای رئیس خواندند اینقدر به راه کج نرو...رفت و حالا هم باید جوابگوی احساسات مردم باشد.دادکان عزیز و برانکویی که طی هشت سال حضور در ایران فقط بلد بودی بگویی ایشالا حالا پایتان به وطن نرسیده از کار برکنار شدید...ولی جواب این مردم که با هزاران امید و آرزو روز را به شب رساندند را چه کسی خواهد داد؟چه کردند با نام تو ای ایران؟چه کردند؟همه چیز برای تمام ایرانی ها تمام شد و غرور همه ایرانی ها شکست. اما....                                                                                                               

ما ماندیم و قلب های شکسته مردم...